Even mijmeren mrt. 2007.

Beetje vreemd.  

Het is op zich eigenlijk helemaal niet vreemd dat de sportverruwing hand over hand toeneemt. De teksten, gebaren en tackles op benen van tegenstanders die op de TV breed worden uitgemeten nodigen daar ook toe uit. De straffen die daar op volgen worden bekritiseerd en aangevochten net zo lang en hevig tot je gaat geloven dat er niets aan de hand is. Niet meer naar de TV kijken dan? Ik persoonlijk geloof niet dat dat de oplossing is. De marine mensen mogen ook niet meer naar de dingen kijken die invloed uitoefenen op hun manier van doen. Ik doel op de omgang met het vrouwelijk personeel op een marineschip. De ‘kerels’ van de marine mogen niet meer drinken aan boord en ook geen soft pornofilms kijken waardoor de kleine Jan zin krijgt zijn kop op te steken. In mijn diensttijd kreeg je kamfer in je eten zonder dat je er om hoefde te vragen en zonder het te willen. Er waren ook mottenballen bij. Daar heb ik nooit wat mee kunnen raken overigens. Motjes waren er ook bijna nooit.

Met voetballen ligt het iets anders, je moet juist wel wat raken. Het liefst de bal. Dat komt neer op veel oefenen en goede begeleiding. Ook van huis uit. Normen en waarden noemen ze dat tegenwoordig, en niet anders dan voorheen. Misschien kan je dat later ook gebruiken bij de marine, als je groot bent. Dan word je misschien wel een echte kerel.

En zijn er marinedames bij die toch graag zwanger willen zijn: Boek de vakantie van je leven. Tegen de tijd dat de tickets arriveren, ben je zo ver.

Man of the match.

Het zal je maar gebeuren. Bijna 62 jaar en dan nog zo’n onderscheiding.. Het overkwam onze lijnentrekker, Ed Bolding. Met zijn team, de veteranen van Bloemenkwartier, was hij tegen een achterstand van 0-1 aangelopen. Hem was de eer vergund om de gelijkmaker van grote schoonheid te scoren. Dat Bloemenkwartier uiteindelijk de zege aan Altius moest laten was te wijten aan het feit dat de gemiddelde leeftijd van Altius een stuk lager lag. Door een betere “ausdauer” konden zij het opbrengen om in de nastoot de winnende treffer te produceren.

Het 3^e.

Omdat dit elftal op 3 maart op kunstgras tegen Eemnes voetbalde en verder bijna alles was afgelast hadden wij onze handen vrij om eens te gaan kijken hoe zij de kampioensaspiraties overeind zouden kunne houden. Wij arriveerden bij een stand van 1-2 in het voordeel van Bloemenkwartier. Al gauw werd duidelijk dat Eemnes deze middag geen potten zou breken. Ik heb trouwens geen potten in de buurt gezien. Het enig vrouwelijk schoon was aangesteld als grensrechter maar had geen grote oren dus was er in die richting geen onheil te duchten.

Er werd goed gevoetbald. Bijna alle duels werden door Bloemenkwartier gewonnen en dat het uiteindelijk 2-5 werd en daardoor de titel dichterbij kwam, was zeer verdiend. Mannen, hulde.

DOB.

Op zaterdag 10 mrt. moest ons 1^e aantreden tegen DOB uit en in Nichtevecht. DOB staat voor Door Oefening Beter. Nou dat wordt nog even oefenen voor de mannen. Ondanks het feit dat de Dobbers het betere van het spel hadden kwamen ze toch na 25 minuten met 0-1 achter. Een, laten we zeggen: misverstand in onze achterhoede zorgde er echter voor dat de stand gelijk getrokken werd. Maar weer kwamen wij voor  en noch voor de rust werd weer gelijk gemaakt. Na de thee was het DOB dat aan het langste eind leek te gaan trekken, maar met heel veel inzet, gepraat tegen de leidsman en irritaties over en weer, werd toch weer tegen gescoord, 3-3. Met kunst en vliegwerk, hoofdzakelijk in ons strafschopgebied, bleven we overeind. In de allerlaatste minuut ontsnapten we nog aan een tweede strafschop tegen, (de eerste was tegen de paal geschoten) toen onze goalie zijn hoofd verloor en een tegenstander voor de bal, of een balletje aanzag. De scheidsrechter zag het in elk geval niet goed, of door de vingers en gaf slechts een vrije trap net buiten de zestien. Deze vrije trap eindigde wel in het net, maar in diegene die achter het doel staat om missers op te vangen.

Een blubberig geheel, wat niet onverdiend toch nog 1 punt opleverde.

Ladies run.

Op zondag 1 april wordt in Hilversum city weer de jaarlijkse Nike ladies run gehouden. Een zeer professioneel spektakel. Daar moet je goed voor getraind zijn. Het lijkt ons als evenementencommissie leuk om daar intern eens op in te spelen. Niet zo professioneel, maar geschoeid op een leest die een beetje bij ons past.

’s Ochtends om 10 uur starten wij vanuit ons clubhuis een eigen run. Het parcours is ongeveer 3 km lang en wordt niet in een wedstrijdtempo maar in een recreatietempo gelopen.

De vier bewegingswetten werden door vriend Li opgezocht en luiden als volgt:

Het kind dat op de driewieler zit, wil lopen.

Het kind in de kinderwagen wil er uit.

Het kind dat loopt, wil weer terug in de kinderwagen.

Het kind dat een olifant-op-wieltjes achter zich aan trekt, wil er perse op gaan zitten.

Inschrijven kan je voor 6 km (2 ronden) of 3 km (1 rondje). Een herinnering krijg je na afloop en na voltooiing van de afstand van inschrijven. Daarna is er gelegenheid tot douchen in de kleedkamers.

Natuurlijk is het de bedoeling dat echtgenoten, vrienden, kennissen, opa’s en oma’s meekomen om de lopers aan te moedigen. Wij hebben er zin in; jullie ook? Vanaf 8.30 uur voorinschrijven mogelijk. Kosten zijn er niet, de kosten worden gedragen door een sponsor van loopschoenen.

Vriend Li.