Even mijmeren aug. 2007.

Zomer.

Wat een vroege zomer dit jaar. De hele maand april bloedheet. Iedereen maakt zich op voor een vakantie in eigen land; lekker op de camping. Wij ook. Het is dan al mei en alweer soppen van de regen. Totdat we op de boot stappen naar Ameland. De zon ging schijnen en bleef schijnen totdat we weer thuis waren na een heerlijke midweek in de zon aan het strand

Een maand later besloten we een last minit te nemen naar Turkije. In eigen land was het droog maar daar was dan ook alles mee gezegd. Maandags geboekt en vrijdags vliegen en wat denk je? We zitten in de bus voor transfer naar ons hotel, begint het te regenen. Gelukkig waren het maar een paar spatjes en ook de enige spatjes in de gehele vakantie, maar toch. We kwamen aan bij een gevoelstemperatuur van tegen de dertig graden en dat liep op tot 42 graden in de schaduw op de schaal van Celsius. Maar je warmt langzaam mee op dus je went er aan zal ik maar zeggen. De mussen aan het strand niet want die fladderden vanonder het ene ligbed naar het volgende om de schaarse broodkruimels op te pikken die de strandbezoekers achter lieten. De vogeltjes hadden ook all inn zal ik maar zeggen, maar dan met zeewater.

Sinds dat ik het Turkse zand uit mijn badtas heb geschud in mijn Loosdrechtse achtertuin, heb ik mijn zonnebril niet meer nodig gehad. Wel mijn dompelpomp en zuidwester. Gelukkig is het bij ons, in het toch erg laag gelegen kikkerlandje, nog niet zo erg als in Oxford in Engeland. Het is daar mogelijk om rijdend op je fiets het grondwater te drinken. In tegenstelling tot de klokkenluider van de Notre Dame roepen ze daar: “Oh, take that water!”

Gooise fietsdriedaagse.

Wat hebben we het dan nog getroffen met de fietsdriedaagse, waar we het echt moeten hebben van een beetje mooi weer. En dat was het. De eerste dag, net voor de start zette Pluvius even de sluis open, maar dat was gelukkig maar even. Drie dagen lang genieten in de vrije natuur.

De eerste dag ging het door bos en hei naar Laren, Blaricum en Huizen. En via een stukje Eemnesserpolder weer naar huis. De hei stond prachtig in de bloei en wind was er nauwelijks zodat  iedereen nog voldoende energie overhad om op het terras herinneringen op te halen.

Dag twee was van een heel ander kaliber. Via Anna’s Hoeve en kasteel Groeneveld werden de oude gemalen in de Eemnesserpolder bezocht. Langs De Eem was het goed toeven ook al omdat de wind het deze dag geheel liet afweten. De fietsers van vorige edities weten dat als er wel wind staat, het behoorlijk afzien is op deze route. Op de terug weg kon een kijkje worden genomen in Beeld en Geluid op het Arenapark. Ook het Hilversumse raadhuis kon van dichtbij worden bekeken; interessant vooral voor de niet Hilversummers.

De derde en laatste dag liep langs de forten en de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Een stukje plassen en Vecht waren natuurlijk niet vergeten.

Na afloop van het fietsen konden de deelnemers dagelijks gebruik maken van de door Bloemenkwartiervrijwilligers geprepareerde maaltijden. Op het terras was voor ieder wat wils, een snack of drankje. Veel werk maar dat ze hun “mannetje” stonden getuigt van het feit dat er geen wanklank was te horen.

Aan het adres van onze medewerkers dan ook een woord van dank. En onthoudt dan ook:”De roem van mensen is maar klein. Je kunt alleen maar groot zijn in het klein.”

Eredivisie.

Koeman, van Gaal, van Marwijk en nu misschien ook van Hanegem zijn druk in de weer om spelers te kopen cq te verkopen, om de strijd met de concurrentie aan te kunnen. Wie de pot wint, zowel sportief als financieel, dat kunnen we pas later zeggen. Een ding is zeker: “de Kromme” laat het niet alleen bij woorden. De Verlosser heeft altijd en voor iedereen een pasklare oplossing in petto. Maar hij waagt zich niet om aan de strijd deel te nemen. Willem neemt de handschoen op, hij recht zijn rug en gaat hopelijk laten zien hoe het kan.

Een oud Chinees spreekwoord zegt hierover:”Je kunt beter een nachtje slapen over wat je van plan bent, dan wakker te liggen van wat je gedaan hebt.” 

Huzarenstukje.

Dat er aan het clubhuis moest worden gewerkt wisten we allemaal. Dat er gewacht wordt tot er iemand begint, weten we ook allemaal.

Ed en Marco en teilweise Dirk, om maar eens een goed Hollands woord te gebruiken, gingen aan de slag. Eerst schuren; alle rotte plekken wegschuren of krabben. Daarna met kwast en roller de hele boel twee keer schilderen. Toen ik dit schreef waren ze nog niet klaar maar het schoot lekker op. En dat net voor de Gooise fietsdriedaagse. Chapeau. 

Er moet nog veel meer gebeuren voor aanvang van het nieuwe seizoen, desnoods als het seizoen is begonnen. Je kunt niet altijd wegkomen met te zeggen:”Dat kan ik niet”. Waarom kan een ander, die het ook niet kan, het wel? Denk daar maar eens over na.

Sponsoring.

Nog even terugblikken op de maand mei. Dat was me een drukte in het clubhuis. Het leek wel of iedereen ineens in de gaten had dat het seizoen afgelopen was en met een feestje moest worden afgesloten.

Zo ook Harry Leurs, wie kent hem niet. Tegenwoordig leidinggevende bij de PI Nieuwegein. Kortgezegd bij de gevangenisbewakers. Hij zorgt er elk jaar voor dat ergens in mei op een woensdag de Bloemenkwartiervelden vollopen met voetbalminnende gevangenisbewakers, die zich na afloop dan weer laten vollopen.

Harry zorgt voor een goede organisatie en een goede sfeer en wij zorgen voor het inwendige van de PI ers. Een BBQ besluit de dag van  de PI na een dag van sportief plezier. Harry, je weet, je bent altijd welkom.

Het sponsorbord.

Het sponsorbord is mijn persoonlijk zorgenkindje. Een bijdrage van 30 € en een verzonnen bijnaam zorgen er voor dat belangstellenden op dit bord blijk kunnen geven van hun warme hart voor ons cluppie. Bord 1 is vol.

De mensen die op dit bord staan kunnen vanaf dec. 2007 door het storten van 25 € hun gereserveerde plaatsje behouden. Nieuwe gegadigden kunnen een plaatsje op bord 2 voor 30 € krijgen naast de al bestaande namen. (2^e jaar 25 €)

Het storten kan a contant bij vriend Li.

Bekervoetbal.

Eminent Boys-Bloemenkwartier

De 1e Bekerwedstrijd van Bloemenkwartier verraadde dat er nog veel moet worden gesleuteld aan het team alvorens de competitie met vertrouwen tegemoet kan worden gezien. Veel supporters waren meegereisd om de verrichtingen te aanschouwen maar de meesten waren toch wel een beetje teleurgesteld na de 1-0 nederlaag. Het was weliswaar een doelpunt met een behoorlijke buitenspellucht maar toch.

Het spel van Bloemenkwartier was mat en onverzorgd. Veel passes kwamen niet aan of werden rechtstreeks in de voeten van de tegenstander gespeeld.

Het positieve van deze wedstrijd was wel dat de achterhoede redelijk in elkaar zat en er relatief weinig werd weggegeven.

Ook van verlies kan je leren, zullen we maar zeggen.

Bloemnkwartier-Achterveld.

De tweede bekerwedstrijd bracht de hfc een beter resultaat dan in de voorgaande. Ofschoon de zwart-witten al na 7 minuten tegen een 0-1 achterstand aankeken door een misverstand in de defensie. Tot vlak voor de rust duurde het herstel; toen wist Rico van de Veen de stand gelijk te trekken. Na rust zette Bloemenkwartier de Achtervelders onder druk hetgeen al snel een 2-1 voorsprong opleverde. Dennis huisstede wist in een flipperkastsituatie de bal in het net te krijgen. De druk op het Achterveldse doel werd zo groot dat Remco Daalderop al snel de voorsprong kon vergroten na een aanval op rechts.

Achterveld kon nog wel tegenscoren maar dat was een cadeautje van de bloemenkwartier goalie. Wesley Schonherr bepaalde de eindstand nog op 4-2.

Competitievoetbal.

De competitiebal gaat binnenkort weer rollen Wim Daalderop is druk in de weer om zijn brigade op oorlogssterkte te krijgen. We hopen dat er dit jaar een betere start gemaakt kan worden dan vorig jaar. Toen waren de 0 punten na de eerste 6 wedstrijden wel een tegenvaller. Vriend Li wenst niet alleen het eerste maar ook alle andere voetballiefhebbers een fijn sportjaar toe.

Vriend Li zei hierover: “Moed staat aan het begin van de daad; geluk wacht bij de voltooiing.” 

Vriend Li.