De historie van de voetbalvereniging

H.F.C. Bloemenkwartier:

  

 

1921-2000

 

                                                                                

 Bloemenkwartier 1921- 2000:

 

Sedert 10 oktober 1921 levert de H.F.C. Bloemenkwartier een bijdrage aan de actieve en passieve sportbeoefening in de Hilversumse gemeenschap.

In 1920 werd de eerste wedstrijd gespeeld aan de Badhuislaan, echter nog zonder doelpalen.  Een aantal wedstrijden op een terrein aan de Hyacintenlaan tegen buurtelftallen volgden, alvorens werd besloten als vereniging verder te gaan toen bleek dat het geformeerde elftal levensvatbaarheid had.  Met eigen kracht werd aan de Bosdrift een terrein aangelegd en er kon in georganiseerd verband worden gevoetbald.  In 1952 moest dit terrein, ten behoeve van woningbouw, worden ontruimd en een nieuwe locatie werd gevonden aan de Raaweg.

De houten kleedruimtes, voorzien van een wasbak en 4 kranen erboven. werden toch met weemoed geruild voor een clubhuis met een kleine kantine en een aantal nette kleedkamers met gezamenlijke doucheruimte.

 

In 1984 werd het huidige clubhuis in gebruik genomen.  Wie de geest van voetbalvereniging Bloemenkwartier wil bevatten, doet er verstandig aan het clubgebouw binnen te stappen.  Kasteel van hout, 625 vierkante meter groot, balk voor balk opgebouwd door de leden zelf, zelden zal de zelfwerkzaamheid van een vereniging mooier tot uiting zijn gebracht.

 

De oude keet was oud en de dagen moe toen Hennie ten Harkel 17 jaar geleden het idee opperde om een Fins bouwpakket aan te schaffen, voor 2,5 ton.  Er zou nog 2 ton bijkomen voordat er kon worden geproost op de opening en aangezien van dat enorme bedrag één derde door de club zelf opgehoest moest worden, werd een beroep gedaan op buitengewoon goedkope arbeidskrachten.  De leden dus, salaris: noppes.  Met vele uren van opoffering en hard werken is dit unieke bouwwerk tot stand gekomen.  Ten Harkel formeerde een bouwcommissie, vier gepensioneerde Bloemenkwartierders waren iedere dag op de werkvloer en 's avonds meldden zich de "afgevaardigden" van de elftallen.  Ondertussen tilden de mindere doe-'t-zelvers een gigantische loterij van de grond, goed voor een opbrengst van bijna één ton.  In mei 1984 ging de eerste paal in de grond, en werd met trots de eerste steen gelegd door dhr.  Bertus Muis.  In november werd de opening gevierd door 1.800 mensen in een tent met Koos Alberts als attractie.

 

Zestien jaar later blijkt Hennie ten Harkel 52 jaar lid van de club en voetbalt hij nog altijd, in het veteranenteam.  Ook dit is Bloemenkwartier. club van even trouwe als onverwoestbare leden.  In het achtste van de club is de linksback zeventig en de rechtsback zestig plus.  Ze zouden beiden al lang niet meer hebben gevoetbald als destijds niet was besloten om het Finse bouwpakket aan te schaffen, want zonder De kantine was Bloemenkwartier ongetwijfeld door geldgebrek kapot gegaan of anders toch op zijn minst opgeslokt door een grotere vereniging.

"Tegenwoordig zou het zelf bouwen van zo'n hut een onmogelijke opgave blijken, maar destijds liep het allemaal buitengewoon gesmeerd", zegt ten Harkel.  Te gesmeerd eigenlijk achteraf, want de werkzaamheid was zo groot dat de club naast een welkome subsidie greep.  Ook die tegenvaller kwam Bloemenkwartier te boven en kunnen we nu zeggen dat heden de financiële situatie zelfs bevredigend is.  Sportief gaat het ook niet slecht.  Het eerste draait . onder leiding van trainer Steven van Meerveld" mee in de top van de vijfde klasse zaterdag (inmiddels zijn ze kampioen geworden en spelen volgend seizoen in de 4e klasse. red.) en in totaal zijn op de twee velden acht seniorenelftallen, een damesteam (sinds 1971) en vier jeugdelftallen actief.  Bijna net zo belangrijk is wat zich buiten de lijnen afspeelt.  Veel dus, variërend van een succesvolle playbackshow (onder leiding van Chiel van Praag), tot wadlopen en een familiedag.  Enige echte zorg is op dit moment de bloedarmoede bij de voetballende vrouwen de nieuwe jeugdleden zijn ook meer dan van harte welkom.  De praktijk heeft geleerd dat ze, eenmaal binnen, niet snel meer zullen vertrekken.  Kijk maar naar Hennie ten Harkel.

 

Auteurs: Gerrit de Lange en Bert Dijkstra