’t Is dat we in de
kerkelanden kwamen wonen, anders was het Altius geworden. Toch wel blij dat we
in kerkelanden zijn gaan wonen. Lid geworden omdat het 200 meter van huis was.
Allereerste training van de heer Knecht. Ik kopte, zoals ik nog wel eens pleeg
te doen, gewoon de bal op je hoofd laten vallen. Hilariteit alom. Voetballen
kon ik totaal niet. Balgevoel ontbrak mij (heb je nog niet, hoor ik enkelen
gniffelen). De heer baas was mijn leider. Snoep kopen bij de heer Groenenberg
in wat nu de bestuurskamer is. Onuitwisbaar in mijn wat warrige geheugenbrei de
heren Stomphorst, van Dijk, Knecht en later Vonk. We omhelsden “Stomp” toen we
het poliotoernooi wonnen met o.a. Harry Leurs, Arjan Wingelaar(L), Dick Post
enz. Later met de Wit naar de aspiranten. Scoorde nog wel eens, als ik per
ongeluk in de weg liep. 50-jarig bestaan met de vlag van Bloemenkwartier achter
de Oranje Harmonie aan de Kerkelanden door. Met Leurs Sr. En nog 12 pupillen
naar AFC in één auto. Geradbraakt, maar het 1ste veilig. Nog wat
jaren met leiders Roelofs en Stomphorst en trainers v.d. Hoek en Dey (die liep
ik er zelfs uit). Zaterdag ’s middags kijken naar de groten, Sas Kole, Piet
Vos, Herman Dijs. 500 toeschouwers als het eerste wint van Woudenberg. Prille
juniorentijd met de onvergetelijke De Heus. Dan hèt seizoen, wat tot nu toe het
meest gezellige, het meest gedenkwaardige in mijn leven is geweest, 1976/1977.
Trainer-coach Philip Dijs en leider-grensjager H. van Dijk. Alias Roel Wiersma,
de enige Bloemenkwartierder die ooit handtekeningen aan
Ijsselmmervogelssupporters heeft uitgedeeld. Waarom gedenkwaardig? Ik leerde
een beetje voetballen van die lange! Trainen tot aan juni toe. Na de wedstrijd
zingen, brallen, het dorp in, naar tosti’s snakken (Hans). Op het station van
Harderwijk oudere dames verleiden (pendoeeellle), als 3de eindigen,
kortom, wat jullie.
Bloemenkwartier,
heeft me te pakken. 10 jaar geleden achter de Harmonie, nu als bestuurslid
achter de groene tafel, het leven is soms hard. Problemen genoeg, accommodatie
en de daaraan verbonden gemeentelijke beloftes. Clubmensen zie je gaan en
gelukkig ook blijven, Schats, Muis, Zeetje, Voorn (waarom we je vroeger Flip
Zuurkool noemden, is me nog steeds een raadsel), ik zie Lamme die “scheids” nog
aan z’n sik trekken en met paraplu geheven het veld inlopen, opa Dijs
bouwstenen verkopen en waar nodig z’n zoons verdedigen, Kitselaar en Bottenheft
en Fransen, die het gezicht van Bloemenkwartier naar buiten bepaalden.
Mensen van
Bloemenkwartier, we zitten in een moeilijke periode. Nu zijn al die schouders
nodig, nu positief praten. Wat in 60 jaar is opgebouwd, kunnen we nu toch niet
laten afbreken.
Over onze lijken!
Een goed lid mag niet
verslappen, zoals Flip het zo plastisch pleegt uit te drukken!!!
Rob Fabriek.