De 1e dag dinsdag (31 juli 2007)
De deelnemers van het groepje van 6 waar we de dagen mee zouden fietsen, kwamen stuk voor stuk opdraven alvorens de klok 9 uur had geslagen. Met enige aarzeling, want net voor het uur van vertrek begon het te regenen. Gelukkig werd het geen herhaling van de editie 2006; snel klaarde het weer op en werd het droog. Er was hun te kennen gegeven dat er om kwart voor negen vertrokken zou worden. Veel te vroeg natuurlijk. Janny moest uit Uithoorn komen; Kees moest de hond eerst uitlaten; Wil moest van over het spoor komen en Cor kan gewoon niet te vroeg opstaan. Ab is een notoire uitslaper en nog verkouden ook, dus zo wie zo niet fit. Ik was zelf tot reisleider gebombardeerd. Als je meehelpt de routes uit te zetten en te controleren dan heb je de te volgen wegen en paden aardig in je hoofd en daar kan een gezelschap wat van het gemak gediend is, aardig van profiteren.
Via de Kerkelanden en de Vreelandseweg bereikten we de pas in gebruik genomen fietsbrug over het kanaal. Als reisleider heb ik uitgelegd dat de belangrijkste functie van de brug was om te zorgen dat de mensen aan de overkant kwamen. Langs de velden van ’s Graveland en het Kininelaantje gingen we de brug uit 1699 over richting het Corversbos. Na het oversteken van de ’s Gravelandseweg kom je dan in het Spanderswoud en de langs de Bachlaan lopende Doodweg. Uiteindelijk passeerden we de 145 meter hoge televisietoren en staken de Crailosebrug over om via de Westerheide de eerste controlepost aan te doen bij La Place. Intussen had ook Hanneke toestemming gevraagd om evenals de laatste dag van de vorige editie, met ons mee te fietsen. Ze betaalde het eerste koffierondje, dus waarom niet?
Een beetje geknutsel in de Vredelaan en het tunneltje onder de A1 door, de N 205 oversteken bracht ons rechtsaf in de Houtweg. Inderdaad alle hout was weg en we konden lekker doorfietsen door het centrum van Laren. Het Mauvezand, de Melkweg en de Torenlaan werden doorkruist alvorens we op de hoek van de Dorpsstraat de boom konden bewonderen die de geschiedenis van de Erfgooiers prijsgaf. De muziektent stond er naast. Niet dat dat er iets toe doet maar toch.
Via een deel van Laren en Blaricum slaan we rechts af de Goyersweg op en fietsen we over het viaduct over de A 27 Eemnes binnen. We treffen daar op grondgebied van de Theetuin de mobiele controlepost aan, bestaande uit de kadiwagen van het Pro Rege gebeuren.
De Theetuin was dicht, anders hadden we kunnen zien waar bruiloften worden gehouden en waar kunstschilders hun werken ten toon spreiden. Zelf denk ik dat ze er thuis geen plats voor hebben, maar dat is zo maar een gedachtekronkel.
Vandaar gaat het via de Meentweg en de Noordersingel langs de Oudheidskamer. Dan door naar de Wakkerendijk, de Eikenlaan onder het tunneltje door van de A27 en via d brug over de A1 naar de Witte Bergen alwaar opnieuw een stempel op de controlekaart wordt geslagen. Vandaar gaat het richting Anna’s Hoeve. De meesten kennen de berg nog van de vroegere meidenmarkt en het sleeën van de veel lager dan vroeger lijkende heuvel. Dan strijken we neer voor een broodje van het meegenomen lunchpakket. Ik herinnerde mij een aantal bankjes in de zon, aan het einde van de voor de berg liggende plas. Slechts een paar op snoek vissende jongens verbraken de stilte met uitroepen van teleurstelling als ze weer het kunstvisje zonder prooi uit het rimpelloze water haalden. Toen weer verder, gevoed en gelaafd. Langs de spoorbaan naar de Oosterengweg, het Lapersveld, langs gebouwen van De Ster naar de Holleweg. Dat was voor velen nog even een kuitenbreker; Ab bleef voor de top even stil staan om te voorkomen dat voor de top zijn hart stil bleef staan. Toen met een rotgang het “hogie af” alvorens rechtsaf de Zuiderheide en linksaf de van Gentlaan op te rijden.
Toen was het via de Oud Loosdrechtseweg, bij de Knorr rechtsaf de Raaweg en ’t Jagerspaadje nog maar een peulenschil naar de HFC Bloemenkwartier. Ware het niet dat toen pas bleek dat Anneke een onwillige ketting op haar fiets had en deze zich innig had verstrengeld met de rest van haar aandrijfmechanisme. Co van de Bikeshop, stand-by in noodgevallen, waste het varkentje ter plekke en toen hebben wij (Kees, Anneke en ik) het schone varken alsnog keurig bij de finish afgeleverd.
De 2e dag woensdag (1 augustus 2007)
Iedereen was op tijd deze prachtig beginnende dag. Nou ja, de aangepaste tijd. We hadden democraties vastgesteld dat we eerst bij de HFC Bloemekwartier koffie met gebak zouden nuttigen alvorens de pedalen rond te draaien. Het werd 9.45 voor we vertrokken; who cares?
Na het verlaten van het sportcomplex reden we eerst de Kerkelanden rond via Kerkelanden- en Kloosterlaan. We moesten richting Eemdal en daarvoor was gekozen voor een rit door Hilversum. Mensen van buiten zeiden wel eens:”Jullie rijden door Utrecht en Amersfoort; waarom nooit door Hilversum?” De schuld moet volgens mij worden gezocht in het feit dat alle routeuitzetters uit de regio komen en dan is Hilversum zo gewoon. Enfin, over de Taludweg, de Koningstraat, Langestraat langs de Vituskerk. Bijna 100 meter hoog torent hij boven het Gooi. Dan via de Beatrixtunnel lag het in de bedoeling dat we langs de Dudokwijk naar Anna’s Hoeve zouden rijden. Een uitvoerder had mij bezworen dat 1 aug. de Minckelerstraat open zou zijn. Niets bleek echter minder waar en moest te elfder ure de route worden omgeturnd via het Weversplein en de Kievitstraat om dan via de Liebergerweg richting Baarn te kunnen koersen.
Voorbij het bomencentrum werd rechtsaf geslagen en reden we het landgoed Groenestein op en linksaf naar het kasteel. Prachtig zoals het er bij stond in de ochtendzon. We vervolgden onze weg langs de bijbehorende moestuin, staken de N221 over en volgden de aanwijzingen naar de controlepost bij restaurant Greenfields. We lieten ons de koffie goed smaken en vervolgden onze weg richting Eemnes. Tegenover de Eikenlaan moesten we rechts afslaan, de Eemnesserpolder in. Gelukkig stond er weinig wind. Want hoe je het ook draait of keert, in de polder heb je bijna altijd de wind tegen. Vandaag zat het mee. Ontspannen trappend bereikten we jachthaven Kroeze alwaar we op het op de eerste etage gelegen terras, konden genieten van een uniek uitzicht. De haven, de Eem en het weidelandschap zorgden voor een spectaculaire mix. Koffie hadden we net achter onze kiezen dus kozen we voor een kortstondige stop. Nadat we volgens plan waren teruggekeerd naar de Gerenweg zetten we koers naar Gemaal Eemnes. Dit op de monumentenlijst staande gemaal dateert uit 1921 en zorgt er voor dat de Eemnesserpolder droog blijft. De oude pompen uit 1921 staan er nog wel maar deze kunnen alleen nog “droog” malen. In 1994 is het gemaal voorzien van nieuwe pompen die het eigenlijke wek nu doen.
Vanaf dit gemaal fietsen we langs de Eem, vrijwel gelijk op met de fietsboot uit Amersfoort. De boot zit tjokvol toeristen die waarschijnlijk een bezoek gaan brengen aan de derde Spakenburgse dag, Bij het veerpontje in Eemdijk scheiden onze wegen. Het pontje vaart verder en wij slaan af richting Eemnes. De pontbaas, zo vertel ik mijn gezelschap, je moet toch wat vertellen onderweg, “zet koffie en met de pont over”. Gemompel is het gevolg:”ja,ja.”
Onder het motto:”Ook niet iedereen heeft in een keer de zesde klas gehaald” rijden we een stukje parcours wat ook gisteren is gereden. Nu houden we aan het eind van de Braadkamp rechts aan en gaan we via de Stadswijksingel en het industrie gebied de Te Veenweg Zuid op. We sturen Wil even het bos in alhoewel er geen boom te zien is. We maken haar wijs dat ze te snel rijdt en recht door moet, terwijl wij expres het tempo drosselen en tegen beter weten in rechtdoor rijden.
Als alle fouten zijn hersteld rijden we nog een klein bekend stukje en gaan even voorbij de Witte Bergen rechtsaf richting ’t Bluk. We pauzeren bij een bankje midden in de prachtige vol in bloei staande, paarse heide. Dan vervolgen we onze weg door het Kamrad. Via de Aardjesberg en de Schans komen we op de Kamerlingh Onnesweg. Deze volgen we tot het de Uilplein waarop we na een draai van 2/3 de afslag Johan Gerardtsweg nemen. Die leidt ons over het viaduct. Onderaan slaan we rechtsaf naar het Ned. Instituut voor beeld en geluid. De entree kan gratis worden bezocht, maar de meesten kiezen voor een dagbezoek op een andere dag. Dan door de buurt vernoemd naar de Indische Archipel klimmen we al een beetje richting Raadhuis, ook altijd een bezienswaardigheid voor de niet Hilversummer.
Dan gaan we op voor de bolletjestrui. De Albertus Perkstraat, de Boomberglaan en de Bergweg zorgen voor het betere klimwerk. Maar dan is het gelijk weer remmen knijpen want onderaan zijn een paar gevaarlijke oversteken die ons uiteindelijk op de Bodemanstraat en de Vreelandseweg doen belanden. De Kerkelandenlaan slaan we af bij de Augustinushof en volgen het fietspad naar de HFC Bloemenkwartier.
Net als gisteren is het gezellig druk op het terras en genieten we na van een lekker drankje, geserveerd door vrijwilligers van voornoemde HFC.
De 3e dag donderdag (2 augustus 2007)
Vandaag staat een route langs enkele forten van de Nieuwe Hollandse Waterlinie op het programma. Annie uit Vinkeveen, ook een oudgediende van vorig jaar, rijdt met ons mee. Ze vond het toen zo gezellig maar had geen tijd om alle dagen mee te rijden. Dus het eerste rondje is voor Annie. Dat rondje doen we op het terras van het thuisfront, zonder gebak. Je fietst het er allemaal bijna niet meer af.
We gaan op pad. Door Zonnestraal, langs de Zuiderheide, het Bosdriftfietspad op naar de Egelshoek. Door het Veenweidegebied over de Kanaaldijk. Dat is de scheiding tussen Utrecht en Holland. Je beseft het niet maar hier vochten vroeger de bisschoppen van Utrecht met de graven van Holland. De venen er vlak bij trillen er nog steeds van. Daarom heten ze nu ook trilvenen.
Dan gaat het tussen de Stille plas en de Tienhovense plassen door langs de molen de Trouwe Wachter. We slaan rechtsaf om een bezoek te brengen aan de controlepost welke voor ’t Olde Rechthuis op ons wacht. Bij gebrek aan plaats op het terras drinken we koffie in de nog leegstaande Raadskamer. De koffiebaas haast zich om alle gasten van iets te drinken te voorzien wat op een kop koffie lijkt. Als het bij ons arriveert na door zes paar handen te zijn gegaan komen we tot de conclusie dat we ons badpak zijn vergeten. Op de schoteltjes ligt geen suiker, geen melk maar alleen hetgeen te drinken in het kopje behoorde te zitten. “Te druk en te weinig hulp” had met grote letters op de dakrand moeten staan. Of de koffie met een tuinslang naar je toespuiten is ook wel leuk. Maar 1,90 € voor zo’n miskleun is erg jammer. Bezint eer ge begint.
Dan weer enige schreden terug en het roer om naar het eind van de Heuvellaan; daar rechts af en om de Maarsseveense plassen richting Oud Zuilen. Onderweg komen we langs de Westbroekse Molen en de Wipmolen. We buigen af naar de Vecht en volgen deze door Oud Zuilen tot aan fort de Klop en daar fietsen we de Klopdijk op. Hoe krijg je het verzonnen. Een rustig fietspad langs water kruist enkele malen een drukke dwarsweg tot we de Karl Marxdreef linksaf op moeten, oversteken en langs dezelfde dreef verder gaan tot hij overgaat in Gageldijk. Als we de bruggetjes over gaan zien we aan de linkerkant fort “de Gagel” hetgeen betekent:”laag kreupelhout” maar dat hadden ze waarschijnlijk net weggehaald want ik zag alleen maar hoge bomen.
Het eerste fietspad LA zo geeft de route aan; dat betekent het Noorderpark in. Voordat we goed en wel in dat park waren werden we door de kadiwagen opgewacht voor een gratis drankje, tevens ingericht als controlepost. Hier besloten we een broodje te eten. Cor nam een hap uit zijn heerlijk uitziende broodje ei toen hij waarnam dat er een verdacht puntje papier uitstak. Bij nader onderzoek was het zout waar Ab de vorige dag om had lopen janken bij het barpersoneel. Maar helaas voor hen ging de lol niet op toen het pakje per abuis bij Cor in het broodje belandde. Maar gelachen hebben we wel en dat was de bedoeling.
De 60 km fietsers konden wat langer genieten van het Noorderbos; wij, de 40 km rijders, waren er betrekkelijk snel weer uit. Nu bovenlangs de Maarsseveense plassen fietsend kwamen we uiteindelijk bij de Strook aan de 5e plas terecht. Daar zouden we een poosje gaan zitten, maar het was er overvol. Niet zo zeer met fietsers maar met muggen. Die beesten hebben de vervelende eigenschap dat ze zonder dat je er iets van merkt (in eerste instantie dan) je hele kop kunnen verbouwen. Overal bulten; ook je armen en benen moeten het ontgelden. Snel de handen ineengeslagen en de benen genomen alvorens die prikbeesten grote schade konden aanrichten. Later bij een paar bankjes in Muijeveld hebben we onze schade ingehaald en tijdens het rusten iets geleerd over het ontstaan van Cumulus Verticalis. Ik vertelde de groep dat mijn grootvader altijd aan de hand van verschijnselen in de lucht weersvoorspellingen kon doen en het ook altijd goed had. Een van zijn beste voorspellingen was als hij zei:”Als het regent in mei is april voorbij.”
Na de rustpauze restte ons nog het uitfietsen van de Nieuw Loosdrechtsedijk. We passeerden kasteel museum Sypesteyn, niet dat hij op de dijk reed, maar we kwamen er langs. Bij de rotonde waar altijd geblazen moet worden op de alcoholfluit gingen we de Molenmeent op en waar de varkens in de pan gaan bij de Knorr moesten we linksaf. “t Jagerspaadje als toetje en we konden onze beloning voor drie leuke dagen fietsen ophalen met nog een stempel op het inschrijfformulier.
Op het terras was het nog lang onrustig. Immers de HFC was niet van plan om de deelnemers zo maar naar huis te sturen. Een groep van een kleine 20 vrijwilligers had het op zich genomen (voor de 6e keer alweer) om een goed gastheer te zijn voor de Gooise fietsdriedaagse. En dat is hen gelukt getuige de vele positieve reacties van allen die hebben genoten van de goed georganiseerde fietsroutes, de perfecte bediening van de medewerkers van de HFC Bloemenkwartier en het prachtige fietsweer tijden deze fietsdagen die een prima promotie inhielden voor onze rijke natuur in de regio.
Gerrit de Lange